http://hovel.blogfa.com/ تقديم به اولين استاد موسيقي ام... fa blogfa.com Sun, 08 Nov 2009 15:00:02 GMT http://hovel.blogfa.com/post-86.aspx الا ای پیر فرزانه مکن عیبم ز میخانه<br />که من در ترک پیمانه دلی پیمان شکن دارم<br />خدا را ای رقیب امشب زمانی دیده بر هم نه<br />که من با لعل خاموشش نهانی صد سخن دارم<br />به کام و آرزوی دل چو دارم خلوتی حاصل<br />چه فکر از خبث بد گویان میان انجمن دارم<br />سزد کز خاتم لعلش زنم لاف سلیمانی<br />چو اسم اعظمم باشد چه باک از اهرمن دارم<br /> Sun, 08 Nov 2009 15:00:02 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=hovel&postid=86 hovel http://hovel.blogfa.com/post-86.aspx http://hovel.blogfa.com/post-85.aspx <font size="5">تنبور</font><br /> <br /><br />تَنبور ور یکی از سازهای زهی است که در آن سیم‌ها از روی دسته‌ای بلند و کاسه‌ای عبور کرده‌است و با ضربه انگشتان به صدا درمی‌آید.<br /><br />امروزه از تنبور می‌توان به ساز محلی با دسته‌ای بلندتر و کاسه‌ای بزرگتر و منحنی تر از سه‌تار دارای دو یا سه سیم و چهارده پرده که به فاصله اکتاو در ساز پرده‌بندی شده، تعبیر نمود. ویژگی‌های اجرایی آن در دوتار مشهود نیست. تنبور را با پنجه نوازند و این خود دلیلی است بر ارتباط خانوادگی تنبور و دوتار محلی و سه‌تار که آنها نیز با انگشت(ناخن) به صدا در می‌آیند، است.<br /><br />تنبور در نواحی باختری ایران به ویژه در انجمن تنبورنوازان، قلندران و درویش‌های اهل طریقت و اهل حق کردستان و کرمانشاهان استفاده می‌گردد که به وسیله آن موسیقی مذهبی خود را اجرا می‌کنند.فهرست مندرجات <br /><br /><font size="4">تاریخچه</font><br /><br />بر پایه سه مجسمه کوچک بازیافت شده در خرابه‌های شوش، تنبور دارای تاریخچه‌ای مربوط به حدود ۱۵۰۰ پیش از میلاد است. تنبور زمانی در انواع کاسه گلابی شکل رایج در ایران و سوریه ساخته می‌شده سپس از طریق ترکیه و یونان به باختر رفته و کاسه بیضی شکل آن در مصر باب شده‌است.<br /><br />از تنبور به سه‌تار باستانی ایرانیان تعبیر شده‌است که در زمان ساسانیان (خسرو پرویز) و قبل از آن هم به کار نواختن می‌آمده. تنبور ساز نوازندگانی ایرانیان محسوب می‌شده و ابن خردادبه آوازخوانی مردم ری و طبرستان و دیلم را با تنبورها درست شمرده، می‌گوید ایرانیان تنبور را برتر از دیگر سازها دانسته، می‌نوازند.<br /><br />تنبور در نوشته‌های موسیقی عرب به شکل سازی کامل و مناسب برای همراهی با آواز معرفی گردیده و از آن به عود دسته بلند ایرانی تعبیر شده‌است.<br /><br />ساختمان برای این بخش از این مقاله منابع لازم نیامده‌است. لازم است بر طبق اصول اثبات‌پذیری و شیوه‌نامهٔ ارجاع به منابع منبعی برای آن ذکر شود. مطالب بی‌منبع احتمالاً در آینده حذف خواهند شد.<br /><br /><br />بلندی این ساز در نمونه‌های مختلف یکسان نیست و بدون در نظر گرفتن نمونه‌های استثنا ۸۵ تا ۹۰ سانتیمتر می‌باشد. و تشکیل شده‌است از :کاسه، دسته، صفحه، سیم گیر، خرک دسته، خرک صفحه، دو یا سه گوشی دو یا سه سیم و ۱۳ یا ۱۴ دستان. کاسهٔ این ساز را عموماً از چوب توت میسازند که انتخاب نوع چوب، یعنی اینکه از چه جنس توتی باشد خود دارای نکاتی است. کوک تنبور: امروزه مبنای صداهای موسیقی در سازها نت دوی دیاپازن است که سازهای شاخص موسیقی ایرانی نیز از آن تبعیت نموده‌اند.مثلاً اکثر نوازندگان تار، دست باز یا مطابق دو سیم اول که سیم‌های اصلی تارند را برابر با نت یاد شده می‌گیرند.همین امر باعث شده‌است که صدای سازهای ایرانی بدلیل مبالغه در زیر شدن از اعتدال خارج گشته و صداها اکثراً یز و خشک و بدون طنین شده و از حالت اصلی خود خارج گشته‌است.در گذشته مبنای صداهای موسیقی نت لا بوده‌است چه در موسیقی ایرانی و چه در موسقی جهانی.این امر تا کنون در تنبور مراعات گردیده یعنی دست باز یا مطابق دو سیم اول که سیمهای اصلی تنبور اند، معمولاً برابر است با نت لا. یعنی یک و نیم پرده بم تر از مبنای امروزی کوک می‌شوند.<br /> Thu, 29 Oct 2009 18:58:15 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=hovel&postid=85 hovel http://hovel.blogfa.com/post-85.aspx http://hovel.blogfa.com/post-84.aspx يه چند تا عكس از دو تار (مطلب قبلي)براتون گذاشتم اشا الله خوشتون بياد نظرم بديد<IMG height=18 src="http://blogfa.com/images/smileys/04.gif"> <HR> </P> <P><IMG src="http://goodarzidotar.com/images/Dotar.jpg"></P> <P><IMG src="http://img.villagephotos.com/p/2007-4/1252991/haji_1.jpg"></P> Mon, 26 Oct 2009 09:23:28 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=hovel&postid=84 hovel http://hovel.blogfa.com/post-84.aspx http://hovel.blogfa.com/post-83.aspx <br /> <br /> <br /><br />دوتار یکی از سازهای مضرابی موسیقی ایرانی است که همان‌گونه که از نام آن برمی‌آید، دارای ۲ سیم (تار) است. این ساز را معمولاً با مضراب نمی‌نوازند و با ناخن، زخمه می‌زنند.<br /><br />دوتار پیشینه‌ای چند هزار ساله دارد و می‌توان آن را مادر تنبور و سه‌تار محسوب کرد. در ایران، نواختن این ساز در شمال، شرق و جنوب خراسان، در نواحی سکونت ترکمن‌ها در استان گلستان و همچنین در جنوب شرق ایران متداول است.فهرست مندرجات <br /><br />ساختمان ساز<br /><br />دوتار دارای کاسه‌ای گلابی‌شکل و دسته‌ای نسبتاً دراز و ۲ رشته سیم (تار) است. طول دستهٔ آن حدود ۶۰ سانتی‌متر و کل ساز حدود ۱ متر است.[۱]‎ قسمت گلابی‌شکل این ساز از چوب درخت شاه‌توت و دستهٔ آن از چوب زردآلو یا درخت گردو ساخته می‌شود. پیشتر برای ساخت زه‌های این ساز از رودهٔ حیوانات استفاده می‌شد ولی امروزه آن را با استفاه از نایلون و یا سیم‌های فولادی می‌سازند.[۱]‎<br /><br />استفاده از تارهای ابریشمی به جای سیم فلزی نیز در شمال خراسان و در نواحی ترکمن نشین رایج بوده‌است.<br /><br /><br />دوتار در شمال خراسان با نسبت چهارم و پنجم کوک می‌شود. با کوک ترکی می‌توان نغماتی همچون گرایلی، شاختا، نالش، دوست‌محمد و غریب و با کوک کردی آهنگهای الله‌مزار، لو، درنا و جعفرقلی را اجرا کرد.<br /><br />نوازندگان دوتار<br /><br />از سرشناس‌ترین نوازندگان پیشین دوتار، حاج قربان سلیمانی، عباسقلی رنجبر، نظرلی محجوبی، حسین یگانه، الیاقلی یگانه و از نوازندگان فعلی دکتر مجید تکه، علیرضا سلیمانی و عثمان محمدپرست را می‌توان نام برد.<br />‎‎<br />منابع<br />هفت اورنگ، مروری بر موسیقی سنتی و محلی ایران، تألیف بهمن بوستان و محمد رضا درویشی، انتشارات حوزهٔ هنری سازمان تبلیغات اسلامی، تهران، ۱۳۷۰<br />تاریخ موسیقی ایران، روح انگیز راهکانی، انتشارات پیشرو، تهران، <br /> Sun, 25 Oct 2009 18:15:01 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=hovel&postid=83 hovel http://hovel.blogfa.com/post-83.aspx http://hovel.blogfa.com/post-82.aspx این پستو به مناسبت 5 رقمی شدن بازدیدای وبلاگم زدم  </p><p>اگه دیر به دیر آپ میشه واسه درسای زیادمه </p><p>ببخشیدم لطفا نظرررررررررررررررررررررررررررررر</p> Sat, 24 Oct 2009 17:33:07 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=hovel&postid=82 hovel http://hovel.blogfa.com/post-82.aspx http://hovel.blogfa.com/post-81.aspx در ادبیات<br />حافظ می‌فرماید:</p><p>با شاهد شوخ و شنگ و با بربط و نی</p><p>گنجی و فراغتی و یک شیشه می‌</p><p><br />چون گرم شود زباده ما را رگ و پی</p><p>منت نبریم یک جو از حاتم طی<br /><br /><br /><br />خیام می‌فرماید:</p><p>مـن هیچ ندانم که مرا آن که سرشت</p><p>از اهل بهشت کرد یا دوزخ زشت‌</p><p><br />جامی و بتی و بربطی بر لب کشت</p><p>اين هر سه مرا نقد و ترا نسیه بهشت</p><p><img src="http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/a/a1/Oud.jpg" /></p> Thu, 22 Oct 2009 12:50:49 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=hovel&postid=81 hovel http://hovel.blogfa.com/post-81.aspx http://hovel.blogfa.com/post-80.aspx <br /> به لطف برخی از دوستان که خواهش کرده بودند عکس بربط و ویالن رو بذاریم ما هم دو مطلب در یکجا گذاشتیم <p> <img src="http://www.geocities.com/domarisociety/pics/oud_main.jpg" /></p><p> <img src="http://i4.tinypic.com/16gnbdt.jpg" /></p><hr /><p><br /></p><p>بعدا نوشتم:چون عکس بالا حجمش زیاد بود ورش داشتم(برش داشتم</p><hr /><p><br /></p><p>برای دیدن مطالب مربوط به این دو ساز به ادامه مطلب بروید</p> Wed, 21 Oct 2009 09:36:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=hovel&postid=80 hovel http://hovel.blogfa.com/post-80.aspx http://hovel.blogfa.com/post-79.aspx <font size="5">بربط (عود)</font></p><p><br /></p><p><font size="4">انواع بربط</font><br /><br />در قدیم بربط را دو نوع به حساب می‌آوردند: یکی‌ بربط‌ با کاسه‌ٔ‌ بزرگ‌ و دسته‌ٔ کوتاه‌ و دیگر با کاسهٔ کوچک‌ اما دستهٔ‌ بزرگ. امروز به‌ اشتباه‌ ساز دسته‌ بلند را بربط‌ و ساز دسته‌ کوچک‌ را عود می‌نامند. در حالی‌ که‌ اینگونه‌ نیست‌ و براساس‌ تحقیقاتی‌ که‌ انجام‌ شده توسط استاد سیگارچی‌ هر دو عود یا همان‌ بربط‌ هستند و از یک‌ ساختمان‌ صدایی‌ برخوردارند.<br /><br /><font size="4">ساختار بربط</font><br /><br />شکم این ساز بسیار بزرگ و گلابی شکل و دسته آن بسیار کوتاه‌ است. به طوری که قسمت اعظم طول سیم‌ها در امتداد شکم قرار گرفته‌است. سطح رویی شکم از جنس چوب است که بر آن پنجره‌هایی مشبک ایجاد شده‌است. بربط فاقد «دستان» است و خرک ساز کوتاه و تا اندازه‌ای کشیده‌است. بربط دارای ده سیم یا ۵ سیم جفتی است البته در برخی مواقع استادان قالب شکنی کرده و دو یا یک سیم در قسمت پایین قبل از سیم دو به ساز اضافه می‌کنند که این سیم‌ها فا زیر کوک می‌شود. سیم‌های جفت با هم همصدا (کوک) می‌شوند و هر یک از سیم‌های دهگانه، یک گوشی مخصوص به خود دارد؛ گوشی‌ها در دو طرف جعبه گوشی (سر ساز) قرار گرفته‌اند.<br /><br />بربط(عود) بم‌ترین ساز بین سازهای زهی است؛ نت نویسی آن با کلید سل است(در واقع نت نويسي آن با توجه به وسعت و بمي صداي ساز بر اساس كليد فا مي باشد كه براي سهولت نت خواني و نوازندگي يك اكتاو بالاتر نوشته ميشود) که جمعا دو اکتاو است. «اکتاو» بم‌تر از نت نوشته شده حاصل می‌شود. سیم بم (سُل پائین) معمولاً نقش «واخوان» دارد و گاه این سیم جفت نیست. صدای بربط(عود) به نحوی است که صدای اکتاو چهارم پیانو از راست به چپ برابری دارد و در اصل باید بربط(عود) را با کلید «فا» نواخت یعنی صدای اصلی بربط یک اکتاو پایین‌تر از آن است که امروز متداول شده‌است .<br /><br />مضراب بربط از پر مرغ (یا پر طاووس و شاه‌پر عقابو حتي پر لاشخور ) تهیه شده‌است و گاه نیز نوازنده با مضراب دیگری ساز را می‌نوازد. نوازنده‌های امروزی از مضراب‌های پلاستیکی استفاده می‌کنند.<br /><br />صدای بربط بم، نرم و در عین حال گرم و جذاب و نسبتاً قوی است. این ساز نقش تک‌نواز و هم‌نواز هر دو را به خوبی می‌تواند ایفا کند.همانگونه كه مستحضريد بربت صدايي بم و تا حدودي تو دماغي داردكه دليل آن نوع زه (سيم) ساز و عدم وجود پرده بندي(مانند ويلن) روي دسته ي ساز است.پرده بندي موسيقي ايراني بخوبي روي اين ساز قابل بيان است.</p> Mon, 19 Oct 2009 14:32:09 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=hovel&postid=79 hovel http://hovel.blogfa.com/post-79.aspx http://hovel.blogfa.com/post-78.aspx و اما عود<br /> <br /><br /><br />به علت اینکه سطح ساز بربط از چوب پوشیده شده است، اعراب آن را عود نامیدند.(العود در زبان عربی به معنای چوب است). در نظر  چندی پژوهشگران موسیقی مانند اکارد نوبوی این واژه در اصل عربی شدهٔ واژهٔ "رود" فارسی می‌باشد که هم نام دیگر بربط است و هم به معنای سیم در سازهای زهی می‌باشد.<br /><br />بربط امروزه نقش بسیار کمتری در موسیقی ایرانی دارد. عود عربی بر خلاف بربط ایرانی از اصلی‌ترین سازهای موسیقی عربی است. این ساز پس از اینکه به اروپا برده شد، نام لوت بر آن نهادند. واژه لوت از نگارش كلمهٔ العود به وجود آمده و به تدریج به لوت تبدیل شده است. ابن خلدون در قرن ۸ هجری قمری آن را به ترکه‌های چوبینی که انعطاف‌پذیر است معنی نموده.<br /><br />خود كلمهٔ بربط در واقع از دو كلمهٔ "بر" و بط" ساخته شده یعنی "مانند بط" و بط به معنی مرغابی است. در كل شكل این ساز به مرغابی تشبیه شده چون سینهٔ جلو داده و گردن كوچكی دارد. دیدگاه دیگر این واژه را برگرفته از نام "باربد" نوازندهٔ رود در دربار خسرو پرویز می‌داند. این واژه به صورت بربت نیز نوشته شده است از جمله در بیتی از منوچهری با واژهٔ بی‌دولت هم‌قافیه شده است:تاک رز را گفت ای دختر بی‌دولت این شکم چیست چو پشت و شکم بربت<br /><br /><br />اصولا بربط یا همان عود در اندازه‌های مختلف ساخته می‌شود که اندازه متداول و معمول همان عودهای ساخت ایران است. نمونه‌های ساخت کشورهای عربی دارای کاسه‌ای بزرگ و عودهای ترکیه کوچک و عودهای ایرانی متوسط است.<br /> Sun, 18 Oct 2009 15:42:14 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=hovel&postid=78 hovel http://hovel.blogfa.com/post-78.aspx http://hovel.blogfa.com/post-77.aspx بربط(عود)</p><p>تاریخچهٔ بربط</p><br />از آن‌جا که پیشینه‌ٔ این ساز به ۱۹۷۰ سال پیش از میلاد مسیح بازمی‌گردد، می‌توان آن را از اصیل‌ترین سازهای موسیقی ایران زمین به شمار آورد. آثار باستانی میان‌رودان متعلق به هزارهٔ دوم پیش از میلاد، نگارهٔ مردی ایستاده را نشان می‌دهد که به نواختن بربط مشغول است.<br /><br />در حقیقت‌ سومری‌های‌ باستان‌ نخستین مردمی‌ هستند که‌ در آثار به‌ جای‌ مانده‌ از آن‌ها ردپایی‌ از این‌ ساز در دیده می‌شود. ساز عود در ایران‌ پیش از اسلام‌ به‌ نام‌ بربط‌ شناخته‌ می‌شد و پس از سومری‌ها و در دوران هخامنشیان رواج داشته‌است. این ساز در عهد ساسانی بیش از همه ادوار رواج داشته‌است.<br /><br />گویا در اوایل اسلام به کشورهای عربی راه یافته و جانشین سازی به نام «مزهر» شده ‌است. بر پایهٔ برخی از اسناد «ابن سریح ایرانی نژاد» نخستین کسی است که در عربستان و در قرن یکم هجری عود فارسی یا بربط را نواخته و نوازندگی آن را آموزش داده‌است. الاغانی می‌گوید:آشنایی او با عود از آنجا شروع شد که «عبدالله ابن زبیر» جمعی از ایرانیان را به مکه دعوت کرده بود تا خانهٔ کعبه را تعمیر کنند. دیوارگران ایرانی عود می‌زدند و اهل مکه از ساز و موسیقی ایشان لذت می‌برند و آن را تحسین می‌کردند، ابن سریح پس به عود زدن پرداخت و در این صنعت سرآمد هنرمندان زمان گشت.<br /> Sat, 17 Oct 2009 14:53:03 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=hovel&postid=77 hovel http://hovel.blogfa.com/post-77.aspx