در ادبیات
حافظ می‌فرماید:

با شاهد شوخ و شنگ و با بربط و نی

گنجی و فراغتی و یک شیشه می‌

چون گرم شود زباده ما را رگ و پی

منت نبریم یک جو از حاتم طی



خیام می‌فرماید:

مـن هیچ ندانم که مرا آن که سرشت

از اهل بهشت کرد یا دوزخ زشت‌

جامی و بتی و بربطی بر لب کشت

اين هر سه مرا نقد و ترا نسیه بهشت

به لطف برخی از دوستان که خواهش کرده بودند عکس بربط و ویالن رو بذاریم ما هم دو مطلب در یکجا گذاشتیم

---

بعدا نوشتم:چون عکس بالا حجمش زیاد بود ورش داشتم(برش داشتم

---

برای دیدن مطالب مربوط به این دو ساز به ادامه مطلب بروید

 ادامه مطلب...

بربط(عود)

تاریخچهٔ بربط

از آن‌جا که پیشینه‌ٔ این ساز به ۱۹۷۰ سال پیش از میلاد مسیح بازمی‌گردد، می‌توان آن را از اصیل‌ترین سازهای موسیقی ایران زمین به شمار آورد. آثار باستانی میان‌رودان متعلق به هزارهٔ دوم پیش از میلاد، نگارهٔ مردی ایستاده را نشان می‌دهد که به نواختن بربط مشغول است.

در حقیقت‌ سومری‌های‌ باستان‌ نخستین مردمی‌ هستند که‌ در آثار به‌ جای‌ مانده‌ از آن‌ها ردپایی‌ از این‌ ساز در دیده می‌شود. ساز عود در ایران‌ پیش از اسلام‌ به‌ نام‌ بربط‌ شناخته‌ می‌شد و پس از سومری‌ها و در دوران هخامنشیان رواج داشته‌است. این ساز در عهد ساسانی بیش از همه ادوار رواج داشته‌است.

گویا در اوایل اسلام به کشورهای عربی راه یافته و جانشین سازی به نام «مزهر» شده ‌است. بر پایهٔ برخی از اسناد «ابن سریح ایرانی نژاد» نخستین کسی است که در عربستان و در قرن یکم هجری عود فارسی یا بربط را نواخته و نوازندگی آن را آموزش داده‌است. الاغانی می‌گوید:آشنایی او با عود از آنجا شروع شد که «عبدالله ابن زبیر» جمعی از ایرانیان را به مکه دعوت کرده بود تا خانهٔ کعبه را تعمیر کنند. دیوارگران ایرانی عود می‌زدند و اهل مکه از ساز و موسیقی ایشان لذت می‌برند و آن را تحسین می‌کردند، ابن سریح پس به عود زدن پرداخت و در این صنعت سرآمد هنرمندان زمان گشت.

اینم برای اونایی که می گن تار ۴ تا تار داره!!!یا سه تار ۶تا!!!!

 

 

اينو نميدونم واقعيه يا نه ولي ميدونم خيلي قشنگه:

اين جا مي خواهم عكس هايي از فلوت ريكوردر بذازم:

اينم به نظر من زيبا ترين ريكوردر: